جوجو حنایی

به نام خدا

با دیدگان فرو بسته لب بر جام زندگی نهاده ایم و اشک سوزان بر کناره ی زرین ان فرومی ریزیم اما روزی فرا میرسد که دست مرگ نقاب از دیدگان ما بر میدارد و هر انچه را در زندگی مورد علاقه ی ما بوده از ما میگیرد .فقط ان وقت است که می فهمیم جام زندگی از نخست خالی بوده و ما از روز اول از این جام چیزی جز ماده ی خیال ننوشیده ایم .............

در زندگی وقت همیشه برای اندوه ... برای حسرت ...

و وقتی برای گریستن است ...

اما وقتی برای برگشت و وقتی برای دوباره احیا شدن ...

و و قتی برای عقب برگرداندن فیلم زندگانی نیست

پس

زیبا زندگی کن

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 18:8 توسط جوجو |

وقتي که من مردم برروي تابوتم پارچه سياه رنگي بکشيد که همه بدونن سياه بخت از دنيا رفتم ، دستهايم را باز بگذاريد که همه بدونن دست خالي از دنيا رفتم ، چشم هايم را باز بگذاريد که همه بدونن چشم انتظار از دنيا رفتم ، تکه يخي بر روي تابوتم بگزاريد که به جاي مادرم برايم اشک بريزد و به مادرم بگوييد گل سرخ بر سر مزارم نياورد چون گلي در سينه ام دارم که هنوز پرپر نشده است0

		جوجو حنایی
		اگر به خانه ی من امدی برای من ای مهربان چراغ بیاور ...

HOMEPAGE	E-MAIL